روح عطار

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 8 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س هشتم ق)، شاعر شیعى. محل سكونت و شاید مولد و منشا وى شیراز بود، چه در «دیوانش» اشاراتى بدین انتساب یافته مى‏شود. وى با حافظ و سلمان ساوجى و خواجوى كرمانى معاصر بوده و در سلك شعراى آل‏مظفر به شمار مى‏رفته است. در شاعرى گاه روح و گاهى روح عطار و گاهى هم روحى عطار تخلص مى‏كرده است. از جمله آثارش: «دیوان» شعر حدود دو هزار بیت.[1] شاعرى است از مردم شیراز. وى مداح اتابك افراسیاب دوم از اتابكان لرستان (756 -740 ه.ق.) بود و قصیده‏اى نیز در مدح خواجه قوام‏الدین صاحب عیار وزیر شاه شجاع مظفرى (786 -759 ه.ق.) دارد. غزلیات او مشتمل بر مطالب عرفانى و حكم و مواعظ است و در آنها گاه «روح» و گاه «روحى» تخلص كرده است.